Aktuelles aus Prishtinë (Pristina), Mitrovica, Prizren, Prizeren, Pejë, Pec - Historisches zu Kosova und UCK
15:48
25.04.2019
Die UNMIK Willkürjustiz läßt Albin Kurti nicht sprechen-Kosova-Aktuell dokumentiert die Erklärung Kurtis
Gjermanisht-anglisht shqip Der sogenannte Prozess gegen Albin Kurti begann am 19. September in Prishtina wenig überraschend. Das UNMIK Gericht unter Richter Maurizzio Salustro verbot Albin Kurti, eine grundsätzliche Erklärung zur politischen Anklage gegen seine Person abzugeben. Von Kurti konnte nur klargestellt werden, dass er das Gericht als illegitim betrachtet. Die Anklageschrift ist nach Kurti, das „politische Amalgam einer Kolonialmacht“. Kurti betritt dem Gericht jegliche juristische Unabhängigkeit. Den vom Gericht bestellten Verteidiger lehnte Kurti ab.

Albin Kurti wurde daran gehindert seine ausgearbeitete Erklärung vor Gericht zu verlesen. Das Kolonialgericht mußte noch die Aussage von Kurti hinnehmen, dass er sich nur seinem Volk gegenüber verantwortlich fühle. Anschließend unterbrach das Gericht die Verhandlung. In einem Schreiben an verschiedene Presseorgane stellte Albin Kurti klar, dass ihm das Gericht nicht erlaubte zu sprechen. Kurti fordert die Medien auf die vom Gericht unterdrückte Erklärung zu verbreiten. In der Tat, die Anklage gegen Kurti ist ein willkürliches politisches Konstrukt. Ihm wird vorgeworfen die „öffentliche Sicherheit“ und die „Handlung von Amtspersonen in Kosova behindert zu haben“. In dem der Redaktion vorliegenden Erklärung stellt Kurti nachhaltig klar, von wem die Gewalt am 10. Februar in Prishtina ausging. Bekanntlich ermordete die internationale Polizei, an diesem Tag zwei Menschen, während einer Massendemonstration der LPV. An diesem Tag wurden über 80 Personen schwer verletzt und Albin Kurti festgenommen. Kurti machte in seiner vom Gericht unterdrückten Stellungnahme deutlich, wie stark bereits im Vorfeld der Demonstration vom „albanischem Verhandlungsteam“ aber auch von verschiedenen Botschaften auf Gewalt und Mord gesetzt wurde. In der Erklärung wird festgehalten, dass die Mörder vom 10. Februar, ein rumänisches Polizeibataillon und der britische Einsatzleiter Curtis ohne Probleme Kosova verlassen durften. Auf der anderen Seite steht Kurti unter strengstem Hausarrest, nachdem er nach dem 10. Februar einige Monate im Gefängnis war. Das Sprechverbot für Kurti vor dem UNMIK Tribunal unterlegt und beweißt neuerlich den extrem repressiven Charakter des UNMIK Regimes in Kosova. Die internationale demokratische Öffentlichkeit hat sich gegen die Verletzung elementarer demokratischer Regeln in Kosova, auch im eigenen Interesse zu stellen. Die Richter Polizisten und Soldaten gewöhnen sich in Kosova an terroristische Praktiken. Diese Prägung werden sie in ihre Herkunftsländer zurückbringen. Die Forderung -Freiheit für Kurti- ist zu einer Frage der Demokratie in Europa geworden.



Dokumentation : Anbei die Erklärung von Albin Kurti in Englisch und Albanisch. In den nächsten Tagen wird Kosova-Aktuell eine exakte Übersetzung des Textes in Deutsch vorlegen und publizieren.
Forbidden Albin Kurti's speech in the court

 

I do not accept this panel of judges because:

 

  1. You are not impartial – as I will explain, the case proceedings show that you are favoring the prosecution and already presuming that I am guilty.

  2. You are endorsing the discrimination and procedural irregularities in this case violating my fundamental rights and freedoms.

  3. You are not independent – you are appointed by and have sworn your oaths before the SRSG and UNMIK, both of whom are listed as offended and prosecuting parties in this case.


More concretely, my rejection is based on the following:


First of all, I object to this panel evoking the principle of impartiality enshrined in the European Convention on Human Rights (EDHR), Art 6.1; the right to a fair trial, Art 6 of the same declaration, and Art 10 of the Universal Declaration of Human Rights (UDHR); as well as the principle of presuming innocence until proven guilty enshrined in Art 11 of the same declaration.


As the International Helsinki Federation (IHF) has pointed out, the legal proceedings in this case seem to favor the prosecution. The partiality of the court became evident already during the case’s initial phase when the judge approached the prosecutor without my presence and asked: “WHAT DO YOU WANT ME TO DO NEXT”. Amnesty International (AI) has reaffirmed that international judges in Kosova tend to favor the prosecution and that impartiality is not even attempted.


By being here, each of you judges show consent to the indictment and approval of a number of false and biased premises and allegations, indicating that you already have made up your minds about me. It appears that the trial already happened and you already have reached your verdict – guilty:


For example, while the indictment states that “Mr Kurti is not criminally responsible for those deaths caused by the actions of the police” on February 10th, both the prosecution and judges in this case have consistently and from the beginning implied that I am responsible. Special Prosecutor Robert Dean’s interim report of April 17 clarified that Romanian policemen were responsible for the deaths on the 10th, and his final report of July 2 identifies a breakdown in the chain of police command and unclear operational responsibilities as additional causes. Despite this, on 13th of February the prosecution refers to the danger of me “organizing another violent protest leading to loss of lives”. Incredibly, four months later, on 13th June – notably two months after the interim Dean report and nine days after the indictment says I am not responsible for the deaths – Judge Peralta continues to link my alleged crimes to the deaths.


On February 13 the prosecution alleges, and the judge accepts that I represent “a pattern of activities” that is to “cause danger and damage to property and lives”, and that this pattern “is getting worse and worse”. This offensive claim is made without explaining what my alleged “pattern” consists of – I have never hurt or been accused of hurting anyone ever before in my life. Nor have I ever caused general danger or damaged property on a large scale. By making this misleading allegation, the prosecution is falsely portraying my previous activities, and using this false image to prejudice my character and predict my future actions.


An utterly false premise for the indictment is to draw conclusions about my actions, even guilt, based on my presumed guilt in the demonstration on November 28 2006. This link is sometimes made directly by the prosecution, sometimes indirectly. I have not been tried, certainly not sentenced or proven guilty for anything related to the November demonstration. Even according to the standards of your system, this event cannot be used as “proof” in this case.


My second reason for rejecting this panel of judges is that by being here, you approve of the discrimination and numerous irregularities in the case proceedings against me. The proceedings have violated the right to equality before law, enshrined in Art 7 of the UDHR; freedom from arbitrary arrest and detention, Art 9 of the same declaration; the principle of presumption of innocence until proven guilty, Art 11; and the right to just detention and a fair trial, Art 9 and 14 of the ICCPR.


I am not represented here by anyone but myself. My so-called defence council Ahmet Hasolli is appointed by you, and I do not recognise him. The case material suggests that this non-recognition is mutual, and that Hasolli’s commitment to me and my case is weak: he was absent from the examination of several key witnesses, in other examinations he leaves half-way through, and the few times he is present he poses very few, and feeble, questions. Additionally, this violates the equality of arms principle.


AI has repeatedly, since February 15 expressed concern that the hearings in my case have been closed to the public, that they initially took place without charges being declared, and that I was not allowed to attend them. While I was in detention, IHF was denied access to visit me, while another human rights organisation (CDHRF) was allowed to visit, however only once monthly. Other people, like William Walker, were immediately allowed to visit me to put pressure on me to not organise more demonstrations.


The IHF has been concerned about the legal basis for my pretrial detention. Significantly, there appears to be no justification for the severe restrictions of my house arrest. I am the first person in eight years who is detained in house arrest with two 24-hour police guards outside the door. In the first house arrest, I was not only denied movement outside my home, but also contact with media, VETËVENDOSJE! activists and all other people except three of my four family members. These restrictions violated my right to a just detention (Art 9.3, ICCPR), as well as my freedom of speech and association. As AI has pointed out, detention under such strict conditions, especially before I was charged, was tantamount to deprivation of liberty.


As pointed out by the IHF, it is unclear why I have been categorised as an “A” prisoner. Even more serious is the fact that I (nor my so-called lawyer) was informed about this categorisation and its implications. This violates the equality of arms principle. I am not allowed to appeal the decision, as I am not allowed to appeal the final verdict in this case, not even to the European Court.


Most important, I should have been judged by my own peers. You international judges have little or no knowledge of Kosova’s politics and culture, the history of demonstrations here and their political effects, or our post-war society. Nor are you familiar with my own decade-long non-violent struggle for freedom from Serbia and my coherent political platform. You are foreigners also to my history, and the history of my people – your power enables you to suspend that history.


My third and most important reason for rejecting you, this panel of judges, is that you are not independent. This case is tainted by a serious conflict of interest and violates several of my fundamental rights: the right to equality before law, Art 7 of the UDHR; the right to a fair trial, and the principle of presuming innocence until proven guilty, Art’s 10 and 11 respectively of the same declaration; and Art’s 9 and 14 of the ICCPR, freedom from arbitrary arrest and detention and the right to a fair trial. The court has complained of my disdainful attitude towards UNMIK and the courts. But actually, it is the “justice” officials in this case who have shown contempt toward me by violating my fundamental rights.


Each of you has sworn your oaths as international judges before the SRSG, who is also listed as an offended part in this case. The SRSG is the one who appointed you, as he appoints all international judges in Kosova. This case is thus tainted by a severe bias and conflict of interest, as UNMIK is represented as an offended, prosecuting and judging part. The judicial system in Kosova is part of UNMIK’s First Pillar and thus intertwined with the executive. There is no separation of powers, one of the basic democratic principles. As pointed out by the IHF and Human Rights Watch, Kosova’s judiciary is not sufficiently independent, accountable or transparent. None of you judges (nor the Prosecutors) are accountable to people of Kosova. All of you are immune from the laws you apply to me. There is no independent accountability mechanism overseeing your actions. Such an arbitrary power cannot be legitimate.


The very focus of my work is to object to UNMIK and the SRSG as the highest expression of an anti-democratic order. I see it as my responsibility to challenge the imposed UNMIK system, to show dissent, to non-violently oppose and confront its repressive organs and non-representative authorities. This makes it impossible for me to get a fair trial within this system.


Since the February 10 demonstration, numerous local and international authority representatives have made defamatory public remarks about me and VETËVENDOSJE! and portrayed our actions as damaging the process for status of Kosova. Already the first Unity Team declaration after February 10 said “the violent protests enticed by Albin Kurti and Lëvizja VETËVENDOSJE! where two persons lost their lives (...) create special tensions against stability and general interests of Kosova.” The head of the British office in Prishtina David Blunt stated to the media that the Contact Group was concerned that the VETËVENDOSJE! protest had endangered the personal security of police and the Assembly building, while Naim Maloku from the Assembly Committee for Security lied on TV and said that the demonstrators had used Molotov cocktails. As late as in August KPS spokesperson Veton Elshani stated that I had “led a violent protest” and implied that I was responsible for the two deaths. What these officials actually mean is that my non-violent democratic opposition is damaging them, the authorities issuing these statements. During this period of status negotiations, to which I strongly oppose, it is in the interest of the authorities, including UNMIK to silence my voice and isolate me from people who potentially could join me in opposing them. As the German Institute for European Politics has pointed out, UNMIK has created a “culture of systematic repression” of criticism in order to portray Kosovo as a success story.


You, the judges and prosecution are part of UNMIK. You have not only accepted the false allegations made in the press, you have even incorporated them into your own approach to this case. For example, on May 7 the prosecution explicitly used my political engagement to argue for continued detention. During five months in prison the prosecutor interrogated me only once (on 1 March) for half an hour, which shows that isolation has been a greater priority than investigation. The Dean report on the February 10th event, determining the police reaction as disproportionate, avoidable and unnecessary, i.e. illegal, has not been considered in my case. Despite the Dean report’s conclusions about the uncontrolled police reaction and police violence, it is me, and not the police who are accused of creating general danger and calling for violence. All this illuminates the judiciary’s bias and lack of independence.


The lack of independence on the part of the judges and prosecutors is also evident in this case’s portrayal of VETËVENDOSJE!. Systematically and from the start VETËVENDOSJE! has been presented as criminal, vandalistic and dangerous, aiming for nothing but destruction and instability. This misrepresentation is intended to criminalise me and marginalise the movement by portraying it as extreme. In reality, VETËVENDOSJE! is a non-violent, voluntary political movement. No one is paid or forced to be in VETËVENDOSJE!. Our main concrete goal is to arrange a referendum for the people of Kosova, making Kosova’s status the people’s decision, and not a decision of unaccountable bureaucrats. Our focus is to problematise the political system by opposing the neo-colonial UNMIK administration and not other ethnicities. Especially during this politically sensitive time we believe people’s social and political dissatisfaction must be democratically directed towards the regime and not other ethnic groups.


The aim of our protest on February 10 was to show political dissatisfaction with the status negotiations with Serbia and its result, the Ahtisaari package, which we believe will bring Kosovo nothing but renewed conflicts and large-scale crimes. Until February 10 no one has ever been injured in VETËVENDOSJE! demonstrations, and that day it was the police who caused general danger, damage, injuries and deaths, not us. The participants in our actions have always respected the principles of our movement, including calls for nonviolent conduct. These principles are included in the prosecutor’s case material.


Freedom of assembly, freedom of speech and freedom of movement are accorded to us by the UDHR, Art 20 and the ICCPR, Art 21. Suppressing these rights, as well as the other universal standards I have evoked here, for the sake of political interest or political convenience is unacceptable. In the demonstration on February 10 these rights were denied us collectively. In this case, universal human rights have been denied to me individually.


I do not accept you, the judges in this panel. I do not accept the prosecution or the lawyer appointed to me. I do not accept this court. You are not impartial, nor independent. By accepting this case you are complicit in the discriminatory process against me, violating my fundamental rights and freedoms. I call for this case to be dismissed. Prishtinë, 19 September 2007 Albin Kurti

Albin Kurti
Unë s’e pranoj këtë trup gjyqtarësh sepse:

 

  1. Ju nuk jeni të paanashëm – siç do ta shpjegoj, procedimi i rastit tregon që ju e favorizoni prokurorinë dhe

  2. tashmë presupozoni që jam fajtor.

  3. Ju po e mbështetni diskriminimin dhe parregullsitë procedurale të cilat m’i shkelin të drejtat dhe liritë e

  4. mia fundamentale.

  5. Ju nuk jeni të pavarur – ju jeni caktuar dhe ia keni dhënë betimin PSSP-së dhe UNMIK-ut, të dy këta të

  6. konsideruar të jenë edhe palët e dëmtuara, e edhe ndjekësit në rastin tim.


Më konkretisht, refuzimi im bazohet në faktet e mëposhtme:


Para së gjithash, unë nuk e pranoj këtë panel duke iu referuar parimit të paanshmërisë të përcaktuar në Konventën Evropiane

të të Drejtave të Njeriut, neni 6.1; të drejtës për gjykim të paanshëm neni 6 i së njëjtës, dhe neni 10 i Deklaratës Universale të

të Drejtave dhe Lirive të Njeriut (Dhjetor 1948); si dhe parimi i mbrojtjes së pafajësisë përderisa nuk provohet e kundërta,

e përcaktuar sipas nenit 11 të së njëjtës deklaratë.


Federata Ndërkombëtare e Helsinkit (FNH) ka deklaruar se procedurat ligjore në këtë rast duket ta favorizojnë

prokurorinë. Animi i gjyqit u bë evident menjëherë në fazën fillestare të kur gjykatësi iu afrua prokurorit pa prezencën time dhe

e pyeti: “ÇKA DËSHIRON QË UNË TË BËJ NË VIJIM”. Amnesty International (AI) ka ripohuar që gjykatësit ndërkombëtar

në Kosovë kanë prirje të favorizojnë prokurorinë dhe se paanësia dhe se paanshmëria as që tentohet.


Duke qenë këtu, secili prej juve gjykatësve ka shfaqur pëlqimin për padinë dhe aprovimin e një numri premisash dhe

deklaratash false, duke treguar se tashmë e ka ndarë mendjen për mua. Duket se gjykimi tashmë ka ngjarë dhe se ju tashmë

e keni marrur vendimin – fajtor është:


Për shembull, përderisa padia thotë qartë që “Z. Kurti nuk është penalisht përgjegjës për vdekjet e shkaktuara nga veprimet

e policisë” më 10 shkurt, prokuroria ashtu edhe gjykatësit në këtë rast, në mënyrë konsistente dhe që prej fillimit kanë lënë

të nënkuptohet që unë jam përgjegjës për këto. Më 17 prill, raporti i përkohshëm i Prokurorit të Veçantë, Robert Deanit,

ka qartësuar se përgjegjës për vrasjet e 10 shkurtit kanë qenë policët rumun. Raporti përfundimtar i Deanit i datës 2 korrik,

ka identifikuar një shkëputje në zinxhirin komandues, si dhe përgjegjësitë e paqarta operacionale si shkaktarë shtesë.

Përkundër kësaj, më 13 shkurt, prokuroria i referohet rrezikut që paraqes unë për “organizimin e një tjetër demonstrate

të dhunshme e cila do të çonte në humbjen e jetërave të njerëzve”. Çuditërisht, katër muaj pas, më 13 qershor – dy muaj

pas raportit të përkohshëm të Deanit dhe nëntë ditë pasi që padia thotë se unë nuk jam përgjegjës për vdekjet gjykatësi

Peralta vazhdon t’i ndërlidhë kinse krimet e mia me vdekjet.


Më 13 shkurt prokuroria ma mvesh, dhe gjykatësi e pranon se përfaqësoj një “model aktivitetesh” që do të “shkaktojnë

rrezikim dhe dëmtim të pronës dhe jetës”, dhe se ky model është duke u “përkeqësuar”. Ky përfundim ofendues bëhet pa

e shpjeguar se në çka konsistoka ky “model” i shpikur – kurrë në jetën time nuk kam lënduar njëri e as që jam akuzuar për

lëndimin e ndokujt. Ashtu siç kurrë në jetën time nuk kam shkaktuar rrezik të përgjithshëm apo dëmtuar pronën në masë

të madhe. Duke i bërë këto supozime qesharake, prokuroria po i portretizon mashtrueshëm aktivitetet e mia të mëparshme

dhe po përdor këtë përfytyrim të pavërtetë për të paragjykuar karakterin tim dhe për të parashikuar veprimet e mia të

ardhshme.


Një premisë kryekëput e pavërtetë e padisë është parashikimi i veprimeve të mia, madje edhe faji, bazuar në fajin tim

të presupozuar nga demonstrata e 28 Nëntorit 2006. Kjo lidhje nga prokuroria ndonjëherë është bërë drejtpërdrejt,

e ndonjëherë tërthorazi. Nuk jam gjykuar, sigurisht as dënuar apo shpallur i fajshëm për ndonjë gjë që ka të bëjë

me demonstratën e Nëntorit. Edhe sipas standardeve të sistemit tuaj, kjo ngjarje nuk mund të shfrytëzohet si “provë” në

këtë rast.


Arsyeja e dytë e refuzimit të këtij paneli gjyqtarësh është që, duke qenë këtu, ju keni aprovuar diskriminimin dhe një

numër parregullsish në procedimet e rastit kundër meje. Procedimet kanë shkelur të drejtën e barazisë para ligjit, të përcaktuar

në nenin 7 të Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut; liria prej arrestit dhe burgosjes arbitrare, neni 9 i po të

njëjtës deklaratë; parimi i ruajtjes së pafajësisë përderisa të provohet fajësia, neni 11; dhe nenet 9 e 14 të Paktit

Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike, lidhur me të drejtën e burgosjes së drejtë dhe gjyqit të paanshëm.


Unë nuk përfaqësohem këtu nga askush përveç vetes sime. Avokati Ahmet Hasolli, i ashtuquajturi avokati im mbrojtës,

është emëruar nga ju, dhe unë nuk e njoh atë. Materialet për rastin sugjerojnë se kjo mosnjohje është reciproke, dhe

se përkushtimi i Hasollit ndaj meje dhe rastit tim është i dobët: ai kishte munguar gjatë marrjes në pyetje të një

numri dëshmitarësh, në rastet tjera të marrjes në pyetje ai kishte ikur në gjysmë të procesit, dhe në ato pak raste që kishte qenë

i pranishëm, kishte shtruar pyetje të pakëta dhe të brishta. Kjo edhe më tepër e shkel parimin e barazisë së palëve.


Që më 15 shkurt, Amnesty International (AI) vazhdimisht ka shfaqur shqetësimin pse dëgjimet e rastit tim nuk kanë qenë

të hapura për publikun, kanë filluar para se të deklarohen akuzat kundër meje, dhe për faktin se nuk jam lejuar të marrë pjesë

në to. Gjatë kohës sa isha në paraburgim, FNH-së iu ndalua qasja për të më vizituar në burg, kurse KMDLNJ-së iu lejua që të

më vizitonte por vetëm një herë në muaj. Njerëz tjerë, sikur William Walker menjëherë u lejuan të më vizitojnë vetëm për të

bërë trysni që të mos organizojmë demonstrata tjera.


FNH ka shprehur shqetësimin edhe për bazën ligjore të paraburgimit tim para gjykimit. Për më tepër, nuk ka kurrfarë

justifikimi për kufizimet rigoroze gjatë arrestit shtëpiak. Unë jam personi i parë gjatë tetë viteve të fundit i cili është duke

u mbajtur në arrest shtëpiak me roje 24 orëshe policore te dera. Gjatë arrestit të parë shtëpiak, jo vetëm që nuk më është

lejuar dalja nga shtëpia, por edhe kontakti me mediat, aktivistët e VETËVENDOSJE!-s dhe me të gjithë personat tjerë

përveç tre prej katër anëtarëve të familjes sime. Këto kufizime ma kanë shkelur të drejtën në paraburgim të drejtë

(Neni 9.3. KNDCP), si dhe lirinë e të shprehurit dhe shoqërimit. Siç ka theksuar AI, paraburgimi nën kushte të tilla

rigoroze, posaçërisht para ngritjes së akuzës, është privim flagrant nga liria.


Siç është cekur nga FNH, nuk është e qartë pse jam kategorizuar si i burgosur “A”. Edhe më serioz është fakti se as unë

(as i ashtuquajturi avokat imi) nuk jemi informuar për këtë kategorizim dhe implikimet që ai ka. Kjo e shkel parimin e palëve


Çka është më e rëndësishmja, do të duhej të isha gjykuar prej vendasve të mi. Ju jeni gjyqtarë ndërkombëtar me pak ose

aspak njohuri për politikën dhe kulturën e Kosovës, historinë e demonstratave këtu dhe efekteve të tyre politike, apo

shoqërinë tonë të pasluftës. Njëkohësisht nuk keni fare njohuri për luftën time të padhunshme dhjetëvjeçare për çlirim

nga Serbia dhe me platformën time koherente politike. Ju jeni të huaj edhe ndaj historisë sime dhe historisë së popullit tim

– pushteti juaj ju mundëson suspendimin e asaj historie.


Arsyeja e tretë dhe më e rëndësishmja pse ju refuzoj, trup i gjyqtarëve, është se ju nuk jeni të pavarur. Ky rast është

njollosur prej konflikteve serioze të interesit dhe shkel shumë prej të drejtave të mia fundamentale: të drejtën e barazisë

para ligjit, të përcaktuar me nenin 7 të Deklaratës Universale të të Drejtave dhe Lirive të Njeriut; të drejtën për gjykim

të paanshëm dhe parimin e ruajtjes së pafajësisë deri në shpalljen i fajshëm, nenet 9 dhe 14 të Paktit Ndërkombëtar të

të Drejtave Civile dhe Politike lidhur me arrestimin, burgimin dhe gjykimin e paanshëm. Gjyqi vazhdimisht është ankuar

për qëndrimin tim shpërfillës ndaj UNMIK-ut dhe gjyqeve. Por në të vërtetë, janë zyrtarët e “drejtësisë” në këtë rast që

kanë treguar përbuzje ndaj meje duke m’i shkelur të drejtat fundamentale.


Secili prej jush si gjyqtar ndërkombëtar ia ka bërë betimin PSSP-së i cili po ashtu renditet si palë e dëmtuar në këtë rast.

PSSP është ai që ju emëroi, ashtu siç i emëroi të gjithë gjyqtarët ndërkombëtar në Kosovë. Prandaj ky rast është njollosur

nga anime të pështira dhe konflikte interesi, përderisa UNMIK-u gjendet si palë e dëmtuar, palë akuzuese dhe gjykuese.

Sistemi gjyqësor në Kosovë është pjesë e Shtyllës së Parë të UNMIK-ut prandaj është i gërshetuar me ekzekutivin.

Nuk ka ndarje të pushtetit, gjë që paraqet një prej parimeve themelore demokratike. Siç është bërë e ditur prej FNH-së

dhe Human Rights Watch, gjyqësori në Kosovë nuk është mjaft i pavarur, i përgjegjshëm dhe transparent. Asnjëri prej

jush, gjyqtarë (as ju prokurorë) nuk jeni të përgjegjshëm ndaj popullit tim. Të gjithë jeni imun ndaj ligjit të cilin po e zbatoni

mbi mua. S’ka kurrfarë mekanizmi llogaridhënieje që të mbikëqyrë veprimet tuaja. Një pushtet i tillë arbitrar s’mund të jetë

legjitim.


Përqendrimi i punës time ka të bëjë me kundërshtimin e UNMIK-ut dhe PSSP-së si shprehja më e e lartë e rendit

antidemokratik. Unë e konsideroj përgjegjësi timen ta sfidoj sistemin e imponuar nga UNMIK-u, të tregoj mospajtueshmëri

ndaj tij, ta kundërshtoj paqësisht dhe t’i konfrontoj organet e tij shtypëse dhe autoritetet jopërfaqësuese. Kjo e

bën paanshmërinë në gjykimin tim përbrenda këtij sistemi absolutisht të pamundshme.


Që prej demonstratës së 10 shkurtit, një numër përfaqësuesish të autoriteteve vendore dhe ndërkombëtare kanë

dhënë deklarata publike diskredituese për mua dhe VETËVENDOSJE!-n, duke i portretizuar aksionet tona si të dëmshme

për procesin e statusit të Kosovës. Në deklaratën e parë të Ekipit të Unitetit pas demonstratës së 10 shkurtit thuhet

se “protestat e dhunshme të nxitura nga Albin Kurti dhe Lëvizja VETËVENDOSJE!, me ç'rast humbën jetën dy persona

dhe u plagosën dhjetëra të tjerë (…) krijuan tensione të veçanta, të cilat shkojnë kundër stabilitetit dhe interesave

të përgjithshme të Kosovës. Shefi i Zyres Britanike në Prishtinë, David Blunt, u deklaroi mediave se Grupi i Kontaktit ishte

i shqetësuar që protesta e VETËVENDOSJE!-s e ka rrezikuar sigurinë personale të policisë dhe ndërtesës së Kuvendit,

gjersa Naim Maloku nga Komisioni i Kuvendit për Siguri ka gënjyer në TV dhe ka thënë se demonstruesit kanë përdorur

koktel Molotovi. Në muajin gusht, pra shumë më vonë, zëdhënësi i SHPK-së Veton Elshani ka thënë se unë e “kam

udhëhequr një protestë të dhunshme” dhe ka nënkuptuar se unë isha përgjegjës për dy vdekjet. Ajo çka mendojnë këta

zyrtarë është që veprimet e mia të kundërshtimit të padhunshëm demokratik po i dëmtojnë vetë ata, autoritetet që po

lëshojnë deklarata të tilla. Gjatë kësaj periudhe të negociatave për statusin, të cilat i kundërshtoj fuqishëm, është në interes

të këtyre autoriteteve, duke përfshirë këtu UNMIK-un, që ta heshtin zërin tim dhe të më izolojnë prej popullatës e

cila potencialisht mund të më bashkohet për t’i kundërshtuar ata. Siç ka vlerësuar Instituti Gjerman i Politikave

Evropiane, UNMIK-u ka krijuar një “kulturë të shtypjes sistematike” të kriticizmit në mënyrë që ta paraqesë Kosovën si tregim

të suksesshëm.


Ju, gjyqtarë dhe prokurori jeni pjesë e UNMIK-ut. Ju, jo vetëm që keni pranuar shpifjet e bëra në shtyp, por ju edhe i

keni përfshirë ato në qasjen tuaj për rastin tim. Për shembull, më 7 maj 2007, prokuroria në mënyrë eksplicite përdori

angazhimin tim politik si një argument për vazhdimin e paraburgimit. Gjatë qëndrimit tim pesëmujor në burg, prokurori më

mori në pyetje vetëm një herë (më 1 mars 2007) për gjysëm ore, që tregon se izolimi ka qenë prioritet më i madh sesa

hetimi. Raporti i Deanit për ngjarjen e 10 shkurtit, i cili e përkufizoi reagimin e policisë si joproporcional, të evitueshëm dhe

të panevojshëm, dmth. ilegal, nuk është konsideruar në rastin tim. Përkundër përfundimeve të raportit të Deanit për reagimin

e pakontrolluar policor dhe dhunën policore, jam unë dhe jo policët ata që akuzohen për shkaktimin e rrezikut të

përgjithshëm dhe thirrjes për dhunë. Krejt kjo e ndriçon njëanëshmërinë dhe mungesën e pavarësisë së gjyqit.


Mungesa e pavarësisë në anën e gjyqtarëve dhe prokurorëve është po ashtu evidente në portretizimin e

VETËVENDOSJE!-s në këtë rast. Sistematikisht dhe që nga fillimi VETËVENDOSJE!-n e kanë paraqitur si kriminale,

vandale dhe të rrezikshme, e cila nuk synoka asgjë tjetër përveç shkatërrimit dhe destabilizimit. Ky keqpasqyrim ka për intencë

të më kriminalizojë mua dhe ta margjinalizojë lëvizjen duke e paraqitur atë si të skajshme. Në të vërtetë,

Lëvizja VETËVENDOSJE! është lëvizje politike e padhunshme dhe vullnetare. Askush nuk paguhet ose detyrohet që të jetë

në VETËVENDOSJE!. Qëllimi ynë konkret është mbajtja e referendumit për popullin e Kosovës, duke e bërë statusin e

Kosovës vendim të popullit, dhe jo vendim të burokratëve të papërgjegjshëm. Fokusi ynë është që të problematizojmë

sistemin politik (duke kundërshtuar UNMIK-un si administratë neokoloniale) dhe jo dallimet etnike. Posaçërisht gjatë kësaj

kohe politikisht të ndjeshme, ne besojmë që është me rëndësi orientimi demokratik i pakënaqësisë politike e shoqërore të

popullit kundër regjimit dhe jo kundër grupeve etnike.


Qëllimi i demonstratës sonë të 10 shkurtit ishte veçanërisht shprehja e pakënaqësisë sonë politike ndaj negociatave për

statusin me Serbinë dhe kundër rezultatit të tyre (pakos së Ahtisaarit), e cila besojmë që Kosovës nuk do t’i sjellë asgjë

përveç konflikteve të përtërira dhe krimeve të gjera. Deri para 10 shkurtit, askush bile nuk u lëndua në demonstratat

e VETËVENDOSJE!-s, kurse atë ditë ishte policia që shkaktoi rrezik të përgjithshëm, dëmtim, lëndime dhe vdekje, e jo ne.

Të gjithë pjesëmarrësit në aksionet tona kanë respektuar parimet e lëvizjes sonë, përfshirë këtu edhe thirrjen për sjellje

të padhunshme. Këto parime janë përfshirë edhe në materialet e prokurorit për rastin tim.


E drejta e tubimit, liria e shprehjes dhe ajo e lëvizjes na janë akorduar sipas Deklaratës Universale të të Drejtave dhe Lirive

të Njeriut, në nenin 20 dhe në Paktin Ndërkombëtar të të Drejtave Politike dhe Civile, neni 21. Shkelja e këtyre, dhe etë

drejtave tjera, për hatër të interesave apo levërdisë politike është e papranueshme. Në demonstratën e 10 shkurtit këto të

drejta

na janë mohuar kolektivisht. Kurse në rastin tim më janë mohuar individualisht të drejta universale njerëzore.


Unë nuk ju pranoj juve, gjyqtarë të këtij trupi. Nuk e pranoj prokurorinë dhe avokatin që ma keni caktuar. Unë nuk e pranoj

këtë gjyq. Ju nuk jeni të paanshëm dhe as të pavarur. Duke e pranuar rastin tim, ju jeni bashkëpjesëmarrës të këtij

procesi diskriminues kundër meje, duke m’i shkelur të drejtat dhe liritë e mia fundamentale. Mbi këtë arsye, kërkoj që ky rast

të shfuqizohet.

 

Albin Kurti