Aktuelles aus Prishtinë (Pristina), Mitrovica, Prizren, Prizeren, Pejë, Pec - Historisches zu Kosova und UCK
03:44
12.12.2017

Von Kastriot Zeka Der serbische Außenminister Ivica Dacic reagierte mit skandalösen Äußerungen bezüglich der Anerkennung Kosovas durch Madagaskar. Heute vor 105 Jahren wurde die albanische Unabhängigkeit in Vlora verkündet. Vorher hatten die serbischen Chauvinisten Kosova annektiert. Was sagte nun der ehemalige enge Mitarbeiter von Milosevic zum Recht der

Menschen in Kosova auf Selbstbestimmung? Dacic erklärte: „ Ein Staat Kosova existiert nicht. Alle Albaner welche das nicht akzeptieren könnten nach Albanien gehen. Dort ist ihr Land. Kosova ist ein Teil Serbiens, dort gibt es eine Minderheit, welche kein Recht auf Selbstbestimmung hat.“ Die Äußerungen dieses Chauvinisten sprechen für sich. Sie ähneln schon fast einer Kriegserklärung. Wir hingegen bestehen auf dem Recht Kosovas auf Selbstbestimmung. Wir vergessen aber auch nicht darauf hinzuweisen, dass einen Tag vor dem Unabhängigkeitstag die Abgeordneten von VV Albin Kurti und Donika Kadja Bujupi in Kosova inhaftiert wurden. Kürzlich wurden vier Aktivisten von VV ohne jeglichen Beweis zu insgesamt 21 Jahren Gefängnis verurteilt. Ebenfalls ohne Beweise sitzt seit dem 6. Oktober der ehemalige Stadtrat von VV in Prishtina Dr. Sadri Ramabaja im Gefängnis. Statt gegen die serbischen Chauvinisten und für soziale Gleichheit in Kosova einzutreten, bekämpft die Regierung Kosovas – eine Bande von Millionären- linke und patriotische Kräfte. Es geht nicht nur darum zu feiern. Am Feiertag muss diskutiert werden wie das Recht Kosovas auf Selbstbestimmung durchgesetzt werden kann. Kämpft gegen den kosovarischen Pronto Clan, sowie gegen die serbischen Chauvinisten. Für Freiheit, Selbstbestimmung und soziale Gleichheit.

 

Für unsere albanischen Leser und Leserinnen- Die Rede von Ismail Qemali  zur Unabhängigkeit Albaniens am 28 November 1912 in Vlora

Fjalimi i Ismail Qemalit 105 vjet më parë në Vlorë

Fjalimi i Ismail Qemalit 105 vjet më parë në Vlorë

Oh! Sa të lumtur që e ndiej vehten sot, që shoh, këtu në Vlorë, kaqë burra Shqipëtarë të mbledhur tok, tuke pritur me kureshti e padurim përfundimin e kësaj mbledhjeje historike, për fatin e Atdheut tonë të dashur.

Plot me gaz e me lot ndër sy, nga mallëngjimi, pra, po dal këtu para jush që t’ju gëzoj me sihariqin e madh, se sot, edhe këtë minutë, Kongresi çpalli mëvehtësinë e Shqipërisë, tuke lajmëruar gjithë botën mbarë për këtë punë e duke më ngarkuar mua kryesin’ e qeveris së përkohshme të Shqipërisë së lirë.

Porsi ëndër më duket ky ndryshim i madh i vendit t’onë, që hoqi e voi të zezat e të lirit pesëqind vjet me radhë ndënë sundimin turk, por që tani në kohët e fundit, ishte gati të jepte shpirtin përgjithënjë, të shuhej e të çfarrosej krejtësisht nga faqia e dheut, këjo Shqipëri, që, dikur, shkëlqente nga trimërija e pashoqe e bijve të saj; kjo Shqipëri, që kur i kërcënohej rreziku Europës nga pushtimet e Turqisë, ndënë kryetrimin e pavdekur të saj, Skënderbejnë, u bë porta e hekurtë kundra sulmeve më të tërbuara të sulltanëve më t’egër që ka pas Turqija.

Mirëpo, desh Zoti, që me punën, me trimërinë dhe guximin e pashoq të Shqipëtarëvet, sot e tutje të marrin fund mjerimet dhe vuajtjet e Atdheut t’onë, sepse, këtu e kështu, jemi të LIRË të PAVARUR dhe MËVEHTE, prandaj: qeshni e gëzoni!

Për t’ia arrijtur kësaj dite të bardhë e të madhe, na ka ndihmuar gjaku i dëshmorëvet dhe puna e vlefshme e patriotëve t’anë dhe e të gjithë shokëve që muarrnë pjesë në këtë mbledhje dhe e të gjithë juve, që tani po ju gufon zemëra nga gazi i madh që ndieni; mirëpo mbledhja si më plak që jam, m’a ngarkoi mua Ngritjen e shënjtë të shënjës t’onë Kombëtare, të flamurit t’onë të ëndërruar e të dashur (nxjerr Flamurin, të cilin e ka të vendosur në një shtizë hekuri, natyrisht të vogël, dhe të pshehur nën pallto dhe passi e mba një sekondë në dorë e ngul në shtyllat e ballkonit. Shqiptarët, posa e shohin Flamurin thërrasin me gëzim e me zë të lartë: Rroftë Flamuri, Rroftë Shqipërija e Lirë).

Ja, pra, ky është Flamuri Ynë i kuq e me shqiponjën dykrenare të zezë në mest.

Dhe tani, të gjithë bashkë, si një trup i tërë dhe i pandarë, le të punojmë për t’a mburuar, për t’a përparuar e për t’a qytetëruar si i ka hije Atdhenë t’onë të Lirë.

Tuke përfunduar, s’më mbetet gjë, veçse t’i drejtoj një lutje Zotit të Madh, që, bashkë me bekimet e Tij që i lipij të na japë për të qenë të denjë të kësaj dite, të pranojë që këtej e tutje të jem unë dëshmori më i parë i Atdheut, ashtu siç pata nderin dhe fatin që të jem i pari ta puth e ta bëj të valvitet i Lirë.

Flamuri i ynë, n’atdhenë t’onë të lirë.

Rroftë Flamuri!

Rroftë Shqipërija!

Bildergebnis für albanische fahne